Ֆիլմեր

Ողջերը

Վերադարձ
Մասնակցության տարեթիվ 2009
Ծրագիր Վավերագրական ֆիլմերի մրցույթ

Սինոփսիս

Պրոդ.` Մարկ Էդուարդս, Վիկտորյա Բոնդար, սց.` Սերգեյ Բուկովսկի, Սերգեյ Տրիմբաչ, Վիկտորյա Բանդար, Եվգենյա Կրավչուկ, ռեժ.` Սերգեյ Բուկովսկի, օպեր.` Վլադիմիր Կուկորենչուկ, հնչ.` Իգոր Բարբա, Գեորգի Ստրեմովսկի, մոնտ.` Ալեքսանդր Սուխով:

Նրանք երեխա էին, երբ ամեն ինչ խլեցին ծնողներից, որոնք ապրում էին ու մշակում աշխարհի ամենաբերրի հողը, իսկ հետո նետվեցին սովի ճիրանները` դանդաղ հոգեվարքով մեռնելու: Ովքեր ողջ մնացին` ստիպված էին ծառայել ստրուկների հլու-հնազանդ բանակի պես… Միայն այսօր են այդ մարդիկ սկսում խոսել իրենց ապրածի մասին. թե ինչպես նրանց ծնողներին, ձաղկելով, քշեցին դեպի «պայծառ ապագա», ինչպես վերջին ունեցածը խլեցին, ինչպես էին ամբողջ գյուղեր մեռնում, և ինչպես իրենք փրկվեցին, չնայած այդ ամենին… Պատմողների մեջ է և Վիկտոր Յուշչենկոն` Ուկրաինայի նախագահը: Նրան տեսնում ենք Սումի շրջանի իր հայրենի Խուրուժիվկա գյուղում, սովամահության զոհերի թաղման վայրում: Ապա ոսկե ցորենի դաշտ է հայտնվում` հիշեցնելով ոչ այնքան հեռավոր անցյալի մասին: Ուկրաինային չհաջողվեց Առաջին աշխարհամարտից հետո անկախություն ձեռք բերել, թեև մի կարճ պահ նման հնարավորություն կար: Այդ կորստի հետևանքները պարզ դարձան 1920-ականների վերջին, երբ ուկրաինացիները հայտնվեցին բոլշևիկյան կայսրությանը դեմ առ դեմ: Ֆիլմը սովամահության ողբերգությունը միահյուսում է 30-ականների սկզբի գլոբալ փոփոխությունների հետ. խոսքը ԱՄՆ-ի տնտեսության անկման, Գերմանիայում Հիտլերի` իշխանության գլուխ անցնելու, գյուղացիության դեմ Ստալինի ձեռնարկած պատերազմի մասին է: Վերջիններս պաշտպանում էին մասնավոր սեփականությունը, ուստի կամ պետք է ջախջախվեին, կամ ոչնչանային: Բայց 1933-ին նրանք երկընտրանք չունեին: Միաժամանակ պետք է լուծվեր Ուկրաինայի խնդիրը` անկախ ազգային քաղաքականության որևէ դրսևորման: Ֆիլմը պատմում է նաև բրիտանացի լրագրող Գարեթ Ջոնսի մասին, որի լրագրողական հետաքննությունն անտեսվեց Արևմուտքում: Ջոնսն այս պատմական էքսկուրսի ուղեցույցն է: Շատ երկրների կառավարություններ անտարբերությամբ վերաբերվեցին տուժածներին, թեև տեղյակ էին, թե ինչ վիճակ է Ուկրաինայում: Սա ակներև է ֆիլմում ցուցադրվող բազմաթիվ փաստաթղթերից: Մեծ սովից փրկված մարդկանց պատմությունները շաղկապվում են այս փաստաթղթերի և Գարեթի օրագրից բերվող հատվածների հետ, որը նա պահել է 1933-ի մարտին Ուկրաինա ուղևորվելու ընթացքում: «Ո±րն է քո երազանքը, Նաստյա տատիկ»,- հարցնում է Սերգեյ Բուկովսկին փրկվածներից մեկին: Նրա պատասխանը կարճ է. «Մեռնել»: Բայց այս տարեց տղամարդիկ ու կանայք, որ անցել են երկրային դժոխքով, շատ իրական են, կենդանի ու բնական… Նրանք ոտքի կանգնեցրին գյուղատնտեսությունը և դարձրին իր հողը տերը: Միայն ողջերը կարող են նորից ելնել:

Moscow Cinema
 Hirair and Anna Hovnanian Foundation
 
Օրաթերթ
 
Արձագանքներ
 
 
©2004-2019 ՈՍԿԵ ԾԻՐԱՆ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ԿԻՆՈՓԱՌԱՏՈՆ. ԲՈԼՈՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ ՊԱՇՏՊԱՆՎԱԾ ԵՆ: Դիզայն